COMMUNION
Er is iemand.
Mm ...
Lieverd... Ga weer slapen.
Klop klop.
Zij zegt... hij zegt...
Ik vind dit leuk. Okee
Echt, want je weet dat wel hou van een "klop-klop" grap.
Je kunt...
Ik kan ook "klop-klop"...
Gebaseerd op waargebeurde belevenissen van een Amerikaans gezin.
New York, 1985.
Download.
Wakker worden!
Ik kook, ik bruis...
Ik barst van de inspiratie.
Wat is er met jou aan de hand?
Boe!
Waar is pap?
Weet ik niet. Misschien op kantoor...
-Whitley! -Oh, nu heb ik je.
Ik heb je! Ik heb je, schatje!
Wat is het probleem? De computer of jij?
Vandaag was het goed mis. Het leek wel een revolutie, totale oorlog...
Verschrikkelijke dag. Wat een dag, wat een dag, wat een dag...!
He he, wat is er aan de hand? Geef me een kus!
Is er iets mis met je?
Ik had zo'n verschrikkelijke dag.
Eerst valt de computer uit,
dan valt het wolf-schilderij van de muur.
't Viel me zomaar aan.
Dan belt je moeder dat het toilet ontploft is.
De eend die ik aan het bereiden ben vertelt me hoe ik mijn leven moet leven.
Toen de computer uitviel heeft 'ie zichzelf compleet gewist.
Geen wonder dat ik mijn grote Amerikaanse novelle niet geschreven krijg.
Betekend dit nu dat je te moe bent om naar het platteland te gaan?
Nee, zeker niet.
Wat ben je kwijtgeraakt?
Ik ben weer een dag kwijt, gouden notities... gewiste dromen,
geesten... Waar ik naar verlang... weet je...
...troost.
Jeetje...
De computer kan natuurlijk met een bepaalde reden zijn uitgevallen.
Hoe bedoel je?
't Zou toch kunnen...
dat hij voelde dat het boek waaraan ik werk...
niet goed genoeg is.
Whitley, waarom doe je jezelf dit aan?
Het was gewoon een vervelend ongeluk.
-Als de eend... -Moeten we weer naar buiten via de brandtrap?
Niet weer...
-Geef me iets. -Hier, hier. -Geef me gewoon iets.
Je hebt water nodig.
...iets om eroverheen te gooien.
Ik moet hem uitzetten.
Wat is de code? 664... 6664...?
-Het is 18 -... 57 -Nee... niet... doen...! Alsjeblieft!
Het jaar dat we trouwden.
Niet doen... het rode lichtje is aan! Oh nee...
Weet je nog wat er vorige keer gebeurde?
Oh God... maak jij even open?
Het spijt me, we hebben... we hebben een kleine...
kleine catastrofe...
Wat is er mis?
Wat niet? Kijk hier eens naar.
Zet het raam open.
Wat frisse lucht.
Kun je me redden? Ik ben hiermee getrouwd.
Zet dat raam daar open, alsjeblieft!
We gaan niet naar het platteland, hè?
Ik weet het, de laatste keer...
-Dat was 't? -Dat was 't.
Hoi, Al.
-Is dat de brand? -Het is maar eten. Gewoon eten.
De eend.
Echt?
Die.... heeft de eend verbrand.
Feetstraat 891...
-Het zou niet moeten gebeuren... -Vals alarm, ik herhaal, het is vals alarm...
-U bent al eerder gewaarschuwd. -Ik weet het. Het spijt me.
U krijgt de boete thuisgestuurd.
-Dit spul is zo gevoelig... -200 Dollar.
Nee, stop!
Nieuw beleid.
Het gaat zomaar af. Ik weet niet wat er gebeurde... Bedankt.
-Terug naar de kazerne! -Bedankt!
Laat je vrouw voortaan koken.
Pap, zet dat ding af!
3-9-27-81, Ik weet wat het is.
Het is geometrisch, niet rekenkundig.
-Is het je verjaardag? -Werkt ook niet.
Je leert het ook nooit.
Zie je wel? Zie je wel? Anne, dit was het.
Gewoon de gebruiksaanwijzing lezen.
Pap...?
Pap?
Pap!
-Wat is er? -Spin!
Wat?!
Vooruit, maak 'm dood!
Dood hem!
-Oei, da's een grote. -Ik heb 'm, ik heb 'm.
Nu zit 'ie in je broek!
Alex, doe iets!
Nu zit 'ie op jou!
Gewoon een vredige nacht op het platteland.
Hij gaat nu slapen. Bij jou.
Hij zal voor je zingen.
Als je de kamer verlaat en meteen terugkomt, dan is 'ie meestal weg.
Ik ben blij...
dat dit niet mijn kamer is.
Slaap lekker.
Weet je...
...misschien was wat ik zag helemaal geen spin.
Zeg eens iets smerigs.
-Sokken. -Toe nou...
Zeg... zeg erect... Kun je dat zeggen: erectie?
Dat zal ik nooit zeggen!
Wat denk je dat hij aan het doen is? Alex?
Hoe bedoel je?
Ik weet wat hij doet. Hij voert zijn kunstje op.
De geesten van de wolven.
Ik zing over de wolven... die... Ik zie de prachtige, donkere bossen...
En zij is als... Zij is zo.
's Nachts zou er alleen stilte moeten zijn.
En daar zijn de wolven.
Maar er zijn hier geen wolven.
Ik vraag me af of er geesten zijn.
Het huis is nieuw.
Nee, ik bedoel de geesten van de wolven.
Degenen die gedood zijn.
Stop ermee.
Nee, rustig, rustig...
Zin om wat te rollebollen?
-Je ziet er goed uit. -Bedankt.
Het is al eeuwen geleden. Ik heb je gemist...
...lekker ding.
Is daar iemand?
Hé, hé, ho...
Wat is er aan de hand, chef? Wat is er aan de hand?
-Er was hier iets! -Gooi het eruit, kom op.
Iets heel slechts!
Aha, het was een nachtmerrie.
Nee, nee pap.
-Het was een nachtmerrie. -Ze hadden me te pakken pap.
Dat heb je in nachtmerries. Ik bedoel... als dat niet gebeurde was het ook geen nachtmerrie... Snap je?
Vaders... vaders halen hun jongens terug, toch?
Ja...
Ken je een liedje?
Ken je een Indiaans jacht-lied?
Het oude buffeljacht-lied?
...en cocktails voor twee.
Grote jongen. Ga nu maar slapen.
Hij gilde. Je hoorde niet dat hij gilde.
-Gilde jij? Waar was ik? -Hij had een nachtmerrie, dat zei ik toch.
Ik had ook een nachtmerrie.
Ik was aan het doezelen... Ik... Ik sliep.
Je was compleet van de wereld. Als een blok.
Hij zei dat iets hem wou pakken. Een spin misschien? Net als die spin van afgelopen nacht?
Het was echt, pap.
De slechtste droom die je ooit had.
Het was geen droom.
Met jou kijk ik nergens meer van op, Whit.
Je had gisteren zoveel gegeten...
dat je niet eens meer de trap op kon komen.
Maar goed dan dat ik nu niks hoef. I vraag me af...
Ik heb een fortuin voor deze apparatuur betaald. Een of ander dier zal hem af hebben laten gaan.
Hoe heb je geslapen?
Goed...
We zagen een heleboel licht vannacht.
Whitley heeft die machine eindelijk afgesteld.
Een mug liet hem afgaan.
Nee, even serieus. Er waren veel lichten, je kon er haast niet van slapen.
Dat was het licht van de badkamer.
Nee, het licht kwam van buiten naar binnen.
Ik kan niet geloven dat je het niet gezien hebt, het leek wel overdag.
Ik dacht zelfs dat er buiten brand was.
Weet je, ik ging de trap af naar beneden... er was licht... zoveel licht.
Maar toen... was het...
De vloedlichten waren aan... misschien was het de maan.
We waren allemaal aan het dromen... over de maan. We zaten allemaal in dezelfde droom.
Het was de maan niet.
Het was gewoon een droom.
Het hele terrein werd overspoeld met lichten van boven.
Het was geen droom.
Dan was het de maan.
Nee, de maan was het zeker niet.
En het was ook geen droom. Ik vertel je toch wat we gezien hebben.
Wel...
waarom pak je niet je gebruikelijke grote portie... bananenkoekjes?
Met aroma-bestanddelen...
Okee, ik wil naar huis.
Het spijt me, ik ben niet boos. Ik kan het ook niet verklaren.
Whitley, ik wil dat je ons vandaag terug brengt.
Kom op Alex, doe me een plezier.
Ik weet dat het niet de maan was wat ik zag.
Ik wil naar huis.
Alex, wat is het vier-letter woord, voor de...
Breng ons naar huis, Whitley!
Alsjeblieft, vergeef het me.
Het is in orde.
Wil je... opruimen, daarna gaan we.
We hadden een nogal wilde nacht.
-Ben je belazerd? -Wat is er aan de hand?
Ik weet niet waarom we dit doen. Waarom...
Het is te gek voor woorden. Dat weet je.
Bedankt dat je ons naar huis brengt.
Het is goed.
We hadden ook de bus kunnen pakken, Whitley. Echt.
Er gaat helemaal geen bus.
Er is niet eens een busstation.
Er zaten wolven in de kast, wolven in de woonkamer, er zaten overal wolven.
Ze werken in de advertentiewereld, ze verkopen junk food en bier.
De enorme hamburgers, en tanks koud bier,
voor de honkbal-wedstrijden op tv, en de zakken chips,
die groot genoeg waren om een paard te voeren.
Ze hebben een hoop lol.
Daar gaan de honkbal-wedstrijden. Ze hadden...
Kleed je aan!
Ik heb er geen zin in...
I all them lovely get hurt.
Kom op, kom op. Ik heb 10 minuten om helemaal klaar bij Greenberg's te zijn. Andy wacht op me.
Laat de zweep knallen. Breng de slaven naar de volgende cocktail-party.
Laat ze kletsen over de Glasnost... Ik ben hier alweer een dag kwijt...
Hij heeft je nodig. Hij is overgevoelig vandaag...
in de vrolijke stemming.
Wat is er?
Weet ik niet. Hij...
Hij flipte op school, hij wil niet met me praten want ik ben 'n meisje.
Hier, doe dit voor...
doe dit af...
Je moet lijken op een olifant. Je hebt het hem beloofd.
Is dit de voorkant...?
-...of de achterkant? -Weet ik niet.
Doe je grijze kraag om. Olifanten zijn grijs.
-Doe je broek aan. Kom op, laten we gaan. -Ik ben klaar!
Okee! Onthoud: alleen snoepjes, geen trucjes.
Jaaa!
Sleep je tassen naar de deuren! Moge God de rest van het gebouw helpen.
-Tot ziens! -Doei!
-Bedankt Jake. Sorry voor de rommel. -Graag gedaan.
-Je mag de neus nu afdoen. -Wat is er toch? Weet je, ik... waarom maak je geen plezier?
De andere vaders hebben neuzen.
Leg deze maar weg......
Gebruik deze maar, hij is schoon.
Okee jongens...
-Ik zie je later. - In orde. -Kom op! Aan het werk!
-Zeker weten dat je deze niet meer wilt? -Ja, ja, ja.
Tot ziens jongens, tot later!
Niet bang zijn, he? Ik begin toch bang te worden.
Ik wordt nu toch bang...
Waar moeten we heen?
Ik denk dat we daar heen moeten.
Zoem...
Snoep of je leven...?
Maak dat je wegkomt!
Wat... wat jij... wat jij...!
Blijf bij me uit de buurt!
Niet meer!
Ben je gek? Wat is er mis?
Het is de Halloween show.
Wat is er met je, je lijkt wel gek man.
Sorry, sorry...
Laat ons alsjeblieft alleen.
Heb ik straf of zo?
Danny, zeg welterusten tegen je vader.
We gaan onze zoon naar bed brengen en daarna gaan we praten.
-Oh, geweldig. -Nee, het wordt niet geweldig.
Maar het is nodig.
Die vent werd helemaal gek.
Niet mijn schuld.
Daar gaan we.
Hoe oud ben je?
Ik reageerde te fel.
Wat is er toch met je aan de hand? Wat gebeurt er?
-Wat gebeurt er met je... -Ik werd bang.
Waar zie je me voor aan?
Wat denk je? Dat ik niet in de gaten heb wat je doet?
Dat je geen problemen hebt met schrijven?
Je bent geweldig, je maakte onze zoon verschrikkelijk bang.
Ik maakte mezelf ook bang.
Je werd bang van een Halloween masker.
Mhm. Ja.
Een Halloween masker maakte je bang.
Hoor jij ook een echo?
Ja.
Wat wil je dat ik doe? Wat moet ik...
Weet ik niet.
Waarom jaagt een rubberen masker je zo'n schrik aan?
Het lijkt alsof ik het gezien heb...
levend... echt.
Wat moet ik nou van je denken...
Peng... zoem.
Ik heb al een kind. Ik heb er niet nog een nodig.
Je hebt gelijk.
Als jij er niet meer over praat, dan houd ik het ook stil.
Deze keer was er iets hier. Ik weet het zeker.
We zijn alleen.
-Wat doe je? -Hetzelfde als altijd.
En werken?
Ik heb geen inspiratie.
Het is hier ook een zwijnenstal. Hoe kun je hier werken?
-Ik zal het opruimen. -Laat het zo. Ik vind het fijn zo.
Ik hou ervan als mijn werkruimte ongeordend is.
Ik zei je al, blijf van mijn spullen af!
Weet je, vroeger was je leuk.
Welkom bij het St. Mark's optreden!
Andrew, dat was fantastisch.
-Bedankt man. -Dat was echt geweldig.
Dat noem ik nog eens een echte Kerstmis verkleedpartij!
Waarom zijn we verdrietig?
Andy, hoe kom je daar nou bij?
Het is toch zo?
We hebben juist zo'n plezier.
Maar... pap is verdrietig.
Weet je, ik heb het zwaar op het moment, met mijn schrijven...
Maar kunnen we geen plezier maken? De Kerstman komt al over een paar dagen.
Klopt. De Kerstman komt, en het wordt super.
Niet te snel! Ik probeer...
-In orde? -Ja, oh, ik denk het wel.
Ik vroeg de Kerstman om een professionele uitvoering, en een professionele uitvoering heb ik zeker gekregen.
-De Kerstman weet 't. -Ik denk dat hij alles weet, denk je ook niet pap?
Wie schrijft dit?
Doe je kleren uit.
Laten we naar een andere kamer gaan en 't doen.
Is daar iemand?
Hé, schat...
Was er afgelopen nacht een uil hierbinnen?
-Een uil? -Ik dacht dat ik een uil zag...
Waar?
Hij kwam door het raam.
Die waren dicht.
Dan moet hij hier nog zijn, denk ik.
Heb je het niet koud?
't Zal wel een droom geweest zijn.
En wat voor een droom.
Laat me je nog iets vertellen over grizzly beren...
Ze worden niet alleen zo groot als Volkswagens... ze kunnen ook...
...wel 45 kilometer per uur rennen.
En ze kunnen je tot in een boomtop achterna zitten.
Dit is het eind van het pad.
Er is een big foot...
Ik voel me niet goed.
Wat?
-Kom op, pap, laten we gaan. -Ik voel me... Ik voel me gewoon niet goed.
-Kom op, pap! -Mijn hoofd doet zeer... achter.
Pappa, je bent nu in orde, laten we gaan.
Wat is er?
Je hebt daar een klein litteken, een klein...
Pap, kom nou.
Een kleine spinnebeet.
Pappa, kom...
-Doet het zeer als ik erop duw? -Ja!
Oh, sorry.
Gaat het wel?
Ga daar...
Ik ga naar huis.
Hé, wacht... wacht eens even.
Wat is er met je aan de hand?
Ben je klaar?
Ben je bang? Ben je dat echt?
Ik ben niet bang.
Wat ben je dan?
Ik ga het huis controleren, er is iets mis...
Oh, je gaat het huis controleren? Waarom blijf je niet gewoon hier.
-Waar haal je zulke gedachten vandaan? -Kom terug in bed.
Wat is er toch met je?
... je schrikt van een wolk voor de maan. Het was gewoon een wolk.
Het is een heldere nacht. Waar heb je het over? Welke wolk?
Er is geen wolk, dus waar heb je 't over!
-Welke wolk! -Wie wordt er nou bang van een wolk voor de maan?
Waarom praat je zo!
Hoe bedoel je? Kijk me niet zo raar aan!
Ophouden, Whitley!
Ik bedoel, dit is niet meer leuk.
Ik houd niet op!
Je hebt een kind beneden!
Ophouden nu, Whit! Kom bij me terug!
Ik wordt hier zo moe van. Wat is er toch met je?
Niemand wordt daar zo bang van!
Ik ben je vrouw. Ik ben een goede echtgenote en je hebt een pracht van een kind beneden. Je hebt een goed leven.
Wat denk je in Godsnaam dat je aan het doen bent... Stomme kloot.....
Val dood.
Wat gebeurt hier?
-Ben je aan het schieten, pap? -Kom op.
Ik... Ik denk dat ik Sam Freeman morgen maar eens bel.
Ik wist niet dat jij 't was. Da's alles.
Ik wist het niet.
En dit dan?
-Precies waar je de verwonding had? -Ja.
Het is een beetje rood.
Twee dagen geleden deed het zo'n pijn dat ik dacht dat mijn hoofd zou ontploffen.
Nu is het in orde.
Je mag je aankleden.
Ik ben een beetje aan 't doordraaien... Een of andere vorm van hallucinatie.
Nachtmerrie.
Ik praat er over. Ik moet zeggen dat het erg echt voelt.
Er was een naald. Het stak een naald achter in m'n hoofd. Met een naald.
Dat is het litteken dat ik je probeer te laten zien.
En hier is ook een litteken.
Heb je dit aan haar verteld?
Wat moet ik zeggen? Wat valt er te vertellen? Ik moet weten wat er met me gebeurd is...
voordat ik iets kan vertellen. Ik kan niet zeggen dat ik ...
dat ik mijn verstand zomaar plotsklaps verlies...
Er is hier geen reden voor.
Ik denk dat een psychiater je kan helpen.
-Hoi. -Hallo.
Waar ben je geweest?
Ik heb een eindje gelopen.
Wat zei Sam?
Met Sam is het goed. Hij doet je de groeten.
-Wil je ook wat? -Nee, bedankt.
Hij stuurt me naar een zieleknijper.
Goed.
Een vrouw, gespecialiseerd in... geloof 't of niet, verkrachtingszaken.
-Wil je iets drinken? -Nee.
-Verkrachtingszaken? -Weet je nog, dat litteken dat ik hier heb?
Ja.
Nou, ik weet zeker dat ik geinjecteerd ben.
Je bent... ge...
Toen je... ge...
Ogenblik. Even wachten.
Sam gaf je een injectie.
Nee.
Die nacht, na Kerstmis.
Die nacht waarop ik... Okee, daar gaat 'ie dan.
Toen ik ze gezien heb.
Wie heb je gezien?
Die nacht kwam er iemand voor me.
Wie kwam voor je?
Iemand kwam het huis binnen.
Wacht even, wat zei je daar?
Iemand drong het huis binnen, nam me mee, en...
ze gaven me een injectie achter in m'n hoofd...
en...
Dit is waanzin... ze waren...
klein, blauwe huid en...
...ze waren anders.
Met smalle gezichten en grote ogen...
en...
dit is het moeilijke gedeelte...
ze zagen er niet...
menselijk uit.
Pardon. Wat?
Sam... weet je wel, hij...
Ik weet niet wat hij denkt...
maar ik denk dat ik hallucineer.
Grote, waarschijnlijk psychotische... hallucinaties.
Dus, dat is...
wat ik...
al die tijd al probeer te zeggen...
kort samengevat.
Toen jullie een tijdje geleden weggingen, waren jullie me vergeten...
We zijn maar even naar buiten geweest.
We wilden even een frisse neus halen.
We gaan er geen ruzie over maken maar je bent me gewoon vergeten.
Ik zou je nooit vergeten.
Da's goed, daar houden we het op...
En nu, kleine apekop, slapen.
Mammie, bestaat God echt?
Ik denk het wel.
Ik hoop het.
Maar niemand weet het zeker?
Nee.
Je hebt gelijk. Niemand weet het zeker.
We zijn dus helemaal alleen, behalve dan die kleine blauwe dokters?
Wie zijn die kleine blauwe dokters?
Ze komen naar de blokhut. Ze hebben grote zwarte ogen.
Ze zijn echt heel eng.
Ze zeiden dat ze me geen pijn zouden doen, maar ik bad dat ze weg zouden gaan.
Maar ze bleven maar met hun lichten op me schijnen. God zorgde er niet voor dat ze weggingen.
Kan ik pap z'n dromen dromen?
-Ik ben Janet Duffy. -Hoi, Anne Strieber.
Hallo.
Whitley.
Ja.
Ga zitten.
Sam en ik hebben al een gesprek gehad.
Ben je een beetje op je gemak nu jullie hier samen zijn?
Tuurlijk.
Ja.
Goed. Da's een gezond teken.
Dus...
Dus, Sam heeft je verteld dat ik kleine mensjes zie die mijn huis binnenkomen...
en die me meenemen in een soort ding... en...
-Drinkt u? -Ja zeker. Maar dat is niet...
-Drugs? -Nee. Wel eens toen ik jong was, het gebruikelijke, maar...
Ik ben daar nu veel te oud voor.
Hallucinaties? Een vlucht in de verbeelding?
Alleen de sporadische grootheidswaanzin.
Vertel eens wat je is overkomen.
Wat zal ik zeggen? Die kleine blauwe dwergen... komen mijn huis binnen.
Ze... dit is waanzinnig...
Ze namen me mee uit het huis, en staken een naald in mijn hoofd...
en ik kreeg een soort van rectale sonde.
Wanneer gebeurde dit?
De dag na Kerstmis.
Okee. De 26e dus.
Zijn er vernielingen aangericht?
Nee!
Hij maakt zich druk over indringers.
De plaats ligt geisoleerd.
Maar er zijn geen echte indringers waargenomen?
Nee. Wel geluiden en zo, maar niets dat je kunt...
Nee. Niets identificeerbaars.
Er was een weekend in oktober.
We hadden vrienden op bezoek, Alex en Sara.
Zij zagen iets dat hen zo bang maakte, dat ze vertrokken.
Ze zagen lichten. Jij zag ze ook.
De hele omgeving was verlicht.
Ze werden zo bang dat ze de volgende dag vertrokken.
Maar ik... ik heb al die zeer gevoelige apparatuur.
Lichten en...
inbraakwerende dingen...
Dus jullie hebben het erover gehad, je hebt het onderzocht?
We hebben niets... onderzocht? Er was niks om te onderzoeken.
Wat joeg hen dan angst aan? Wat gebeurde er?
Ik praat erover maar ik heb geen flauw idee.
Geen idee. Ik heb geen idee waarom ik hier ben, Ik weet niet wat ik hier doe...
...weet je wel, hierover praten.
Ik zag iets... zij zagen iets...
Er was heel veel licht.
Dat is alles wat ik me kan herinneren.
Je geheugen lijkt nogal vaag. Misschien kunnen we...
het wat duidelijker maken door hypnose.
Zou je het daar mee eens kunnen zijn?
Hypnose?
Het is een simpele procedure.
En vaak helpt het bij een psychologisch trauma,
als mensen moeilijkheden hebben zich te herinneren wat er met hen gebeurd is.
Ik steek nog liever een potlood in m'n ogen dan dat ik dat gekke wijf in mijn hoofd laat rommelen.
Die vrouw is daarvoor opgeleid!
Sam stuurde je naar haar toe om bewijs te verzamelen dat in de rechtzaal wordt toegestaan.
Heb je wel naar haar geluisterd?
Wat bedoel je daarmee?
Waarom zou ik iemand betalen om met me te praten?
Omdat je verdomme een geweer hebt afgevuurd....!
Ik heb het helemaal gehad met haar!
Zij zou mij moeten betalen!
Egoistische zak. Ga rechtzitten en praat met me!
Ik ga nog liever dood.
Ik zal je eens iets vertellen:
Je gaat terug naar het kantoor van die vrouw, we gaan uitzoeken wat er met je aan de hand is...
of ons huwelijk is voorbij.
Ik zit rechtop! Ik zit...
Ik zit. Dus, kalmeer eens een beetje.
Gekke vrouwen...
Okee, wat moet ik doen?
Wat moet ik doen? Waar wil je dat ik heenga?
Het is beter als hij de eerste keer alleen is.
Dus?
Het is niet bepaald de electrische stoel.
Luister naar me Whitley. Kijk naar mijn vinger.
Goed zo. Blijf naar mijn vinger kijken.
Ik ga langzaam tot tien tellen, terwijl jij in slaap valt.
En als ik klaar ben, ben jij in een diepe, diepe slaap.
Eén... je valt in slaap,
twee... je valt in slaap,
drie... je valt in slaap,
vier... in slaap,
vijf... in slaap,
Whitley?
Whitley, laten we teruggaan naar die eerste keer, de nacht van 4 oktober...
afgelopen 4 oktober...
Wat zie je?
4 Oktober...
Drukke dag. Schrijven, koken, een puinhoop in de keuken en...
We gaan met Alex en Sara naar het platteland.
Ja?
Dus gaan we met de auto, we praten, er is veel verkeer en het begint donker te worden...
We komen daar aan en ik krijg het beveiligingssysteem niet... het is
als ik 't alleen maar aanraak slaat het al op hol.
Anna lost het op, we gaan het huis binnen...
maken het vuur aan. Het eerste vuur van het seizoen.
Toen gingen we naar bed.
Wat gebeurt er daarna?
Ik word midden in de nacht wakker.
Dat is... Ik weet niet... Ik kan niet...
Er ging iets voorbij het raam.
-Iets ging er langs het raam? -Een licht..
Groot, als een licht.
Maar...
Ik wil daar niet aan denken, dus...
ga ik weer slapen.
Is daar iemand?
Weet je...
Ik zie je.
Ik zie...
Ik zie daar iemand...
Ik geloof niet dat ik dit leuk vind.
-Het gaat prima. -Ga weg!
Het gaat prima...
Weg!
Ga weg! Weg! Donder op!
Ga weg!
Waarom ik? Wat heb ik gedaan?
Dit is niet goed... ik kan dit niet.
Whitley, vertel me wat je ziet.
Het lijkt alsof deze gedaantes...
Het is ergens mee bedekt, en het steekt iets in mijn brein.
Ontploffende beelden...
De wereld wordt opgeblazen...
Mijn zoon is dood.
Waarom moet ik sterven, papa? Waarom?
Ik ben nu niet onder hypnose? Of wel?
Ik denk dat je er net uitkwam.
Ik wil nu naar huis. Ik kan dit niet.
Ik heb dit niet nodig. Slechte dromen.
Whitley?
Het was een slechte toestand.
Maar nu is het voorbij.
Het is nooit voorbij, niet nu.
Wat gebeurd is is gebeurd in het verleden, en het gaat nu goed met je.
Dat weet je niet, dat zei je zelf.
Dat is waar, maar het is goed.
Whitley...
Laat hem gaan, laat hem dit zelf oplossen.
Excuseer me, ik ben verdwaald.
Kunt u me helpen? Weet u of deze bus tot aan het eindpunt gaat?
Weet je...
Ik kan dit niet geloven.
Het is een hinderlaag.
En jullie... jullie doen eraan mee...
Jullie gaan een verrassing meemaken. Een hele grote verrassing.
-Wil je nog iets anders, Whit? -Nee, bedankt.
-Ze waren je allemaal aan het zoeken. -Hoe wist je dat ik hier was?
Anne zei dat ik hier moest kijken.
Anne weet alles.
Laten we naar huis gaan.
Vertelden ze je wat er gebeurd is?
Een beetje.
Toen de doctor me hypnotiseerde, zou ik me aanvallers moeten herinneren, of zoiets...
maar in werkelijkheid herinnerde ik me iets heel anders... Zeker weten.
Wat?
Kleine blauwe etters, ongeveer zo groot.
We zijn terug. Ik heb hem gevonden!
-Hoe voel je je? -Goed.
Het spijt me... dat ik gek werd.
Oh, zit daar maar niet over in.
-Ik heb eens nagedacht... -Heeft er iemand gebeld?
Nee.
Whitley...
Er is een praatgroep, waar je misschien...
deel van zou willen uitmaken?
Praatgroep?
Mensen die dezelfde dingen gezien hebben als jij.
Nee, dat denk ik niet.
Whitley, ze zijn echt.
Ik heb een dozijn patienten die claimen dezelfde wezens gezien te hebben als jij.
Nee!
Ook goed.
Er is een aandoening, Temporale Kwab Epilepsie.
Dat zou hallucinaties bij je veroorzaakt kunnen hebben.
We zagen allemaal het licht. Hebben we dan allemaal epilepsie?
Zelfs ik hoorde die vreemde geluiden.
Er is een test die we kunnen doen om te kijken of je aan deze aandoening lijdt.
Dit gaat maar een beetje onprettig worden.
Ze steken... het steekt...
Niet bewegen. Blijf heel stil liggen.
Niet praten.
Hoe lang gaat dit duren?
Niet lang, zo voorbij.
Ongeveer 45 minuten.
Nu wil ik dat je enkele diepe ademhalingsoefeningen voor me doet.
Okee, diep inademen door de mond.
Sluit je ogen.
En doe ze maar weer open.
Het medicijn dat ik je eerder gaf brengt je nu in een lichte roes.
Wat is er, Whit?
Goed nieuws!
De test was negatief.
Je lijdt niet aan Temporale Kwab Epilepsie.
Hoi, pap.
Pap, ik heb op je gewacht....tot je thuiskwam.
Help je me in slaap te komen, pappie?
Ik vind het heel erg moeilijk zonder jou.
Zonder geluid valt de witte Chinese roos,
om de duisternis van de diepe stenen put te laten weerklinken.
Dat zijn veel plaatjes voor maar een paar woorden.
Zeker.
Het is een dichtvorm, "Haiku" genaamd.
Pap, ik heb een ernstig probleem.
-Wat is er aan de hand? -Er staart een schedel naar me.
Met grote ogen. Ik zie het in m'n hoofd.
Had je een nachtmerrie?
Nee.
Ik zag kleine blauwe dokters, pap.
En ook grote dunne.
Met grote ogen.
Waren ze echt, pap?
Weet ik niet.
Wat denk jij dat 't zijn?
Ik weet niet. Ze maken me een beetje bang.
Een beetje?
Ja, ze zijn lelijk en...
dat is eng, maar...
van binnen...
zijn ze ook weer ..... perfect.
Net als dat gedicht.
Tien... je valt in slaap.
In een diepe, diepe slaap.
Anne, laten we terug in de tijd gaan.
Herinner je je de Kerst?
Okee, laten we nog verder teruggaan.
Ga terug naar de nacht, dat Alex en Sara naar het huis kwamen.
Herinner je je die nacht?
Nou, het was niet echt een vredige nacht.
Ga door.
Het huis was vol.
Het leek wel een feest.
Een feest?
Ik geloof niet dat Whitley er al die tijd was.
En je zoon?
God!
Oh God, hij gilt.
Het doet pijn om te horen.
Oh, het lijkt alsof er iets gebeurt... Het is...
Whitley gaat. Ik wil weg.
Ik moet gaan.
Het is niet de bedoeling dat je gaat.
Maar ik moet gaan!
Je moet in bed blijven.
Ik moet gaan, mijn schatje gilt!
Anne, wie praat er tegen je?
Ik ben gek geworden! Ik mag het niet zeggen. Ik weet niet... ik zou dit niet moeten doen!
Waarom? Wat houdt je tegen?
Ik ben eruit... Ik ben eruit, hè? Ik ben eruit.
Ja, heel plotseling.
Ik weet niet... iemand deed iets...
Er was nog iemand anders...
Hij noemt ze "kleine dokters".
Ik vind dit maar niks.
Hij is nog maar zo klein.
Wat moeten we doen?
Moet hij gehypnotiseerd worden? Sturen we hem naar Janet?
Nee, hij is nog te jong.
Ik ga zelf wel terug. Kijken wat dit is.
Whitley, laten we teruggaan naar de nacht van 26 december, de dag na Kerstmis.
Wat heb je voor avondeten?
Gans... en cranberry saus, zoete aardappelen, Kerstmis-restjes.........
Ga verder naar later die nacht.
Ga vooruit.
Wat gebeurt er?
Ik inspecteer het huis.
Waarom?
Voor het geval er iemand is...
... die zich verstopt.
Wie?
Die kleine mensjes.
-Wist je dan van die kleine mensjes? -Tuurlijk.
Heb je dat aan iemand verteld?
Wel, ik dacht niet dat...
Ik heb een geweer.
Waarom heb je een geweer?
Ik heb dat...
het gevoel... dat...
iemand...
...zich daar verstopt...
...in het huis.
Ik neem je mee naar een later tijdstip die nacht.
Ontspan, slaap diep.
Je blijft kalm.
Wat gebeurt er?
Ik ben jij, jij bent mij, en...
we zijn hier.
Ik ben de dromer, jij bent de droom.
Is daar iemand?
Wauw!
Wacht eens even.
Wat doen jullie nu?
Alsjeblieft, laat me gaan.
Vreselijk, verschrikkelijk.
-Wat is verschrikkelijk? -Wat ze met me deden.
Het is genoeg geweest, ik geef het op. Ik wil naar huis.
Het is in orde...
Ben je oud?
Alsjeblieft, laat me gaan.
Ik kan maar niet wakker worden.
Hier ben ik! Naakt.
Ik ben naakt! Ik praat tegen je alsof je echt bent.
Loop naar de Hel.
Verschrikkelijk.
Kunnen we hier over praten?
het lijkt erop dat we een witte Kerst gaan krijgen.
Je probeert binnen te dringen in mijn geest.
Ik ga je vermoorden.
Hoe durf je.
Ik vermoord je.
Je hebt mijn geest gebroken.
Ik kan hier niet uit ontsnappen.
Mam.
Mam!
Oh, hij wil... hij wil z'n moeder.
Ik kan er niet uit wegkomen!
Eén... je wordt wakker.
Twee... wordt wakker.
Ik zie die dingen al m'n hele leven.
Wat zie je, Whit?
Drie... je bent wakker.
Het was...
Bedankt.
Nu weet ik het zeker. Dit ding is altijd al in mijn leven geweest.
Ik heb het doorgegeven.
En nu is 't bij mijn zoon.
Ik heb ze al eerder gezien.
-Toen je nog een kind was... -Nee, nee. Net zoals ik jou nu zie. Zoals ik dit zie.
Net zoals ik alles zie... de kamer zie.
Je zegt, dat...
er een groep is...
Ja, een speciale groep.
Ik wil niet gek zijn.
Ik wil Anne en Whitley voorstellen.
Whitley heeft enkele levendige ervaringen gehad.
Hij is schrijver van beroep...
Ik weet niet of ik me wel op m'n gemak voel als er hier een schrijver aanwezig is, Janet.
Ja, mijn baas zal me ontslaan als dit naar buiten komt.
Voelen jullie je allemaal bedreigd door zijn beroep?
Wel ja, laat ze in de krant maar om ons lachen. We zijn gewoon vermaak.
Niet zo'n soort schrijver... ik schrijf novellen.
Wat wil je dan over ons gaan schrijven?
Een komische novelle?
Wacht even,
Whitley is hier niet omdat hij schrijver is.
Hij is hier voor dezelfde redenen als jullie.
Waarom vertel je ons niet iets wat je je kunt herinneren?
Wat ik me kan herinneren?
Wat gebeurt is kan eigenlijk helemaal niet. Wat gebeurt is... Ik weet niet. Ik herinner me...
monsters.
Ze drongen mijn huis binnen.
De kleine magere, de bedekten, of de dunne beweeglijke met hun grote ogen?
Pardon?
Wat?
Wie waren er bij jou bij betrokken?
Wat bedoel je daarmee?
Och kom nou, laten we er niet omheen draaien.
Welke groep buitenaardsen heeft jou ontvoerd?
Bob, we zijn geen slachtoffers, we zijn deelnemers.
Nou, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben toch zeker een slachtoffer.
Ik wilde niet wat er met me gebeurde. Ik heb er niet om gevraagd.
Kalm aan even. Geef die man een kans. Ga verder, Whitley...
Welke groep heeft je ontvoerd?
-Zag je een schip? -Schip?
Dit gebeurde binnenshuis, op het platteland.
Wel, heb je dna een rond of driehoekig litteken ergens op je lichaam?
Nee.
Want velen van ons hebben dat. Weet je, ik wil terug naar dat deelnemers-gedoe...
Ik wilde niet wat ze met me deden. Ik wilde geen rectale sonde........
Het is niet grappig. Daarom zeg ik ook slachtoffer.
Niemand wil het, niemand heeft erom gevraagd.
We moeten deze ervaring ten voordele gebruiken.
Ik wil niet dat we de rest van ons leven in angst moeten leven.
Daarom komen we samen.
-En praten erover. -En lachen erom.
Soms.
Tsja, we zijn toch allemaal astronauten, toch? Dus... waarom niet?
We moeten er het beste van zien te maken. Dat weet je.
Dit is geen grap. Die wezens zijn echt.
Ook al weten we niet wat dat betekent.
't Klinkt misschien als een cliché, maar...
deze bezoekers komen in gigantische schepen,
en ze bezoeken heel veel mensen.
Ons niet natuurlijk, wij schuiven het af op onweer, nachtmerries, hallucinaties, meteoren, wat dan ook,
maar... wij zijn de dupe.
Wij zijn het die ons verstoppen.
Ze kwamen in 1959 bij me, 's nachts.
Ik lag in bed, wat te lezen,
toen plotseling een groep kleine mannetjes in blauwe uniformen mijn kamer binnenwandelde.
Kort, 1 meter, 1.20 meter hoog.
Ze waren erg rond, hun gezichten waren...
Hoe dan ook, ik was doodsbang.
Een van hen pakte mijn pols vast...
-En het voelde... -...klam.
...Als de huid van een kikker.
En een van hen zei: wees niet ongerust, in jou zijn we niet geinteresseerd.
We zijn geinteresseerd in...
het meisje dat je bij je draagt.
Lieten ze je haar houden?
Mijn dochter is een prachtige vrouw.
En nu is haar dochter er ook bij betrokken.
Hoe oud is ze?
Mijn kleindochter is zes.
Ik heb het doorgegeven.
Het enige wat we kunnen doen is het accepteren.
Want anders ga je er echt aan onderdoor.
Geloof me, ik weet er alles van.
Jullie hebben elkaar tenminste nog.
Mijn man heeft die ervaring niet gehad, en hij heeft geprobeerd me te laten opnemen.
Nu hoeft hij zich in ieder geval geen zorgen over mij te maken.
Ik had minder geluk dan Laurie.
Zij heeft haar dochter en kleindochter tenminste nog.
Ik was 3 maanden zwanger,
en mijn man en ik zagen dat felle licht buiten.
We gingen gewoon naar bed.
de volgende ochtend werd ik wakker en was ik niet zwanger meer.
Whitley...
wil je ons niet wat meer vertellen over wat jou overkomen is?
God, schat, ik wil naar huis toe.
Mijn vrouw en ik, wij hebben ook een gezin, en daar moeten we ook aan denken.
Bedankt.
-Bedankt. -Graag gedaan.
-Heel erg. -Kom nog eens terug.
Ik wou dat je kon blijven.
Ik heb hypnose geprobeerd, ik heb dit geprobeerd, dat geprobeerd, dit geprobeerd, dat geprobeerd...
Nee, het werkt niet. Ik zal zelf iets moeten doen.
Je verwacht... je verwacht te snel antwoorden.
We kennen nog niet eens alle vragen.
Inderdaad, natuurlijk. Maar...
als... als... als ik helder van geest was, dan zou ik dat ook niet weten.
Er is niets aan de hand met je gedachten, heb geduld.
Pas goed op jezelf.
Kijk eens naar me.
Ben ik niet beeldschoon?
Wat...
Je ziet eruit alsof je je Eerste Communie gaat doen.
Blijf maar niet op, schatje.
Wat ga je doen?
Ik zal terugkomen.
Waar ga je heen?
Ik ga een pakje sigaretten halen.
Je rookt niet eens.
Ik moet wakker blijven.
Is dat wat je bedoelt?
Ik moet wakker zijn.
Ik ga een trucje doen. Kijk hier eens naar.
Leeg, klopt? Laat maar zien.
Ik zou een toverspreuk uit moeten voeren.
Dit zou ze moeten koken.
Ik wil een paar dingen zeggen. Als eerste wil ik ze fijne feestdagen wensen,
dan zou ik willen zeggen, hou je handen op de tafel, ten allen tijde.
Boe!
Ik wil naar huis. Alsjeblieft, laat me gaan.
Ben je oud?
Je hebt mijn geest gebroken.
Ik zal je vermoorden.
Kunnen we hier over praten?
Ik kan niet wakker worden!
Ik ben de dromer. Jij bent de droom.
Kijk.
Het enige wat hier van belang is, is wat ik je zodadelijk ga laten zien.
Dat is het niet.
Ik kwam niet zover...
om van jou te horen, dat dat het is.
Zit daar nog iets onder? Want dit geloof ik niet.
Het lijkt op een...
kistje. Een Chinees kistje.
Je maakt het open en er zit er nog een in. En daar zit er weer een in...
dat weet je, maar je wilt het toch zien.
Het is een Chinees kistje.
En jij... jij zou dit helemaal niet mogen zien.
Okee? Laat dat duidelijk zijn.
Je laat je toch niet zien!
Dat is een goed idee.
Eén... twee, drie, ga je gang!
Iemand thuis?
Pap! Pap!
Wat doe je hier? Waarom ben je niet op school?
Mam en ik..... waren..... op je aan het wachten.
We spelen oorlogje.
Ik geef haar billekoek, dat is iets wat zeker is.
-Ik heb ze gezien. -Echt waar?
Er gebeurde iets.
-Hoe gaat het? -Goed.
Pap, kom eens, ik wil je iets laten zien.... een computerspel... op de computer.
Wat is er gebeurd?
Ze dansten.
Wat voor een dans?
De bossa-nova, nou goed?
Ze lieten me weten dat ik...
ergens...
voor uitgekozen was.
En...
ze nodigden me uit met hen mee te gaan.
Ik had het gevoel, altijd al.
Toen was het ochtend.
-Ze vroegen je met hen mee te gaan? -Ja.
Ik ben naar huis gekomen om m'n spullen te pakken.
Je had dat teken, die uitnodiging, in je hoofd.
En bedankt.
Even voor de duidelijkheid:
als we praten over wat zij over ons weten,
dan moet je... je moet er rekening mee houden dat ze... ze kunnen nu thuis zijn...
en kijken naar "The Honeymooners".
Net als Ralph en Alice... net als wij.
Daarom hebben ze mij uitgekozen.
Weet je wat ik denk?
Ik denk dat het er niet toe doet.
Wat het ook was, ze kennen ons al via televisie...
en meer van die domme dingen...
Als... als we het hebben over lichtjaren..
dan kijken ze vanavond naar de eerste aflevering van "The Father Knows Best".
Het zou narcistisch zijn te denken dat we alleen zijn in het universum.
Vroeger dachten de mensen dat de wereld plat was, het centrum van alles.
Dat sluit de mogelijkheid van 'bezoekers' uit.
Dat is wel een andere vorm van... van hetzelfde denken.
De wereld wordt te klein; het zou leuk zijn om eens iemand nieuw te ontmoeten.
Ik weet het niet, ik weet niet, ik weet niet...
Ik weet niet wat je gezien hebt.
Wat doet het ertoe? Het maakt niks uit.
Het is gewoon God.
Je zag iets eigenaardis. God heeft vele gedaantes.
Gezichten van God.
Ons verleden is een reactie op hun aanwezigheid.
Het zou kunnen zijn dat zij het gezicht zijn van de Evolutie, in reactie op...
een bewust verstand.
Weet je...
Ze maken me bang.
Omdat je zo ver weg bent geweest...
maar toen je terugkwam...
was je verandert.
Ik denk dat ze je iets gegeven hebben.
Echt. Ik denk dat ze je een kado gegeven hebben.
Je kunt het maar beter gebruiken.
Slaap je?
Zoals dit: Ik moet het weten, ik moet weten wat...
Kijk hier naar, Anne , word wakker, word wakker.
Ik heb dit geweldige....
Het is het eerste hoofdstuk, kijk, kijk, word wakker.
Okee, okee...
Ik heb een geweldig eerste hoofdstuk. Ik heb een geweldig idee. Ja, vanaf het begin.
Andy... Andy, word wakker.
Kom op, kom op. Wakker worden.
Ik wil je iets laten zien.
Whitley...
Wat gebeurt er?
-Wat zijn we aan het doen? -Het was een enorm licht.
Wat zijn we aan het doen?
Mam, wat zijn we aan 't doen?
Niets.
Laten we terug naar bed gaan.
Denk je dat het een vliegtuig geweest kan zijn? Een helicopter?
-Zo prachtig. Zag je de maan? -Laten we terug gaan.
Andy, wacht, wacht... kom hier. Kom hier...
Misschien is er wel leven na de dood, maar niet op de manier...
die de traditie ons voorstelt.
Misschien zijn jij en ik larven, en zijn de 'Bezoekers'...
mensen in het volwassen stadium.
Natuurlijk, we consumeren de bronnen van onze planeet...
Maar in een later stadium, zullen we transformeren...
...geloven astrologen in India...
Hoe noem ik een boek...
...over jou?
De familie Strieber leeft nog steeds in hun blokhut in de buurt van New York.
Tot oktober 1989, hadden 19 andere mensen daar vergelijkbare ontmoetingen met onbekende wezens.
Original subtitles (by ear) by Orion1. Dutch translation by Wizoss 2009.